..ÖLÜM..

ilk okuldayım..sokakta cenaze var..orçun'un dedesi..ölüm ne bilmiyorsun,korkmuyorsun..herkes toplanmış,helallik alınacak..tabut açıldı,,gördüm dedeyi ne korktum ne bişe anladım ne de bir his..duygusuzluk..yüz beyaz ama hafif mor gibiydi..hayal meyal hatırlıyorum.
büyüdükçe aldığım ölüm haberleri çoğaldı ama hep bir hissizlik..

ilk aşk..gs karşı aşk hissetmemi sağlayan ilk adam..hem korkmak hem şımarmak..adamın feleğini şaşırtmak..inanılmaz bir sevgi..gördüğüm tek dede..gördüğü ilk torun..10 yıl öncesine kadar sadece yılda bir hafta görüyordum..ay pardon,,küçükken hep ağlarmışım anneannemlerde kalıcam diye ve kalırmışım..ayrılmazmışım onlardan ama o zamanlardan dedeme dair hatırladığım tek ayrıntı her gün eve gelirken eli kolu dolu gelirdi..bi de akşam tv seyrederken ses çıksın istemezdi..bi de sinirliydi ama tınlamazdım..son 8 yılında nerdeyse hep bir aradaydık..inanılmaz bir aşktı ona hissettiğim,,iyi anlaşırdık..ama deli ederdim..ilk buraya geldiğimiz yıl benim kıyafetlerim yüzünden inanılmaz kavgalarımız olmuştu..o göbeği açık giyemezsin derdi giyerim sen bana karışamazsın..şortun kısa derdi sana öyle geliyor derdim..ama o kadar kavgaya rağmen insan değişiyormuş..çevresine uyum sağlıyormuş..neyse işte..en yakın ilk kaybım dedemdi..24.06.2010 günü büyük acılar sonucu Hakkı rahmetine kavuşmuştu..en son gördüğümde birine ben bunu çok severim çok severim hemde demiş ve sonrasında kim  bu diye sormuştu..aklı garip oyunlar oynuyordu sanırım..akciğer kanserinden vefat etti..dedem ölene kadar her gün ağladım,her an bekledim,,hep korktum..ve maalesef o kötü haberi annemle konuşmak için aradığım an duydum..yıkıcıydı..ama insan alışıyor..1.gün hem ağladım hem güldüm utandım kendimden ama insan olmak bu sanırım.Mekanı cennet olsun..

İlk evlendiğimiz yıl 29.01.2009 eşimin halası,en çok sevdiği halasının vefat haberini aldık..uzak yer hemen atlayıp gidemedi..
ve bu yıl Ocak ayında diğer halasının ölüm haberini aldı..karla birlikte yolların kötü olmasından dolayı yine gidemedi..en çok üzüldüğü memleketteyken bi türlü görmeye gidememesi sadece telefonla konuşmasıydı..sabaha karşı almıştık haberini yıkımdı..ağlama sesiyle uyandığımı hatırlıyorum..
bugün saat 5,50 'de tel çaldı arayan kız kardeşi,,dayısı vefat etmiş..kanserdi ama düzeldi sanıyorduk sadece en son ışın tedavisi almıştı ama ne olduysa son 2 hafta içinde beyinde ödem oluşmuş..ve bugün bittiği gündü..Allah'tan bi kaç gün önce telle konuşmuştuk..sesi yorgundu bi tuhaflık vardı..ama söz konusu ölüm olunca insan konduramıyor..
az önce teyzem aradı..Yakın bi arkadaşının annesi dün akşam vefat etmiş..henüz 48-49 yaşlarındaymış..kocası 2,5 yıl önce iflastan dolayı intihar etmiş..karı koca birbirlerine çok bağlıymış..kadın 2 gün önce kocasını rüyasında görüyor,,aşkım sen mi geldin diyo,,adam da evet seni özledim almaya geldim aşkım diyor..kadın dün,kızlarının sevdiği yemekleri yapmış sanki veda eder gibi..

annemin kaza geçirdiği gün,,o da bakışlarıyla vedalaşmıştı sanki bizle..

offf..yaz gelmeli..insan heycan dolmalı..umutsuz olmamalı..
Allah ölen herkese rahmet eylesin..
bize de çare olsun..

t...